Hoera, wat een feest! Vandaag ben ik alweer 26 weekjes aan het ronddobberen in mama haar buik. Mama vind het ineens reuze spannend. Toch een half jaar en dat is best al wel een poosje. Ik heb zelf wel het gevoel dat alles hier een beetje op me af komt, het lijkt ineens zo klein. Soms kan ik mijn kont net keren, maar je wilt niet weten wat ik daarvoor allemaal uit moet halen. Meestal doe ik dat in de late avond uurtjes, maar voordat ik mijn draai heb gevonden heeft mama aan de buitenkant al wel een aantal signalen afgegeven hoor. Gaat ze op haar ene zij, dan weer op de andere: en dat terwijl ik net lekker lig. Of ze duwt gewoon een beetje gemeen terug. Zo van: dit ligt niet lekker hoor (voor haar dan). Gelukkig kan ik overdag te keer gaan, dan schijnt ze zo actief te zijn dat ze het haast niet merkt. Ik ga dan meestal lekker uitgebreid bekijken hoe ik me ga settelen. Ik houd wel van wat ruimjte, dus die neem ik dan ook. Mijn rechtbeen laat ik rusten op mama haar blaas (lekker zacht aan de voetjes), mijn linkerbeen leg ik langs de zenuwbaan van mama haar rechterbeen (dan heb ik wat houvast), mijn hoofd hang ik tegen de maag aan en met mijn armen probeer ik een beetje tegen de darmen te leunen. Heeeeerlijk! Dat mama hierdoor tien keer per uur naar de wc moet, 6 rennies per dag wegkauwt, de trap niet meer op kan vanwege haar zere lies en het gevoel heeft dat er 10 liter vocht tussen haar buikwand en onderhuid zit, dat hoor ik dan pas achteraf of via via.
Maar verder is ze lief voor me. Ze rust veel en flink, mijn zusje Miloe mag alleen nog maar op haar rug en ze eet kleine porties zodat ik rustig alle belangrijke voedingsstoffen er uit kan filteren. Super toch?
Kusje
Geen opmerkingen:
Een reactie posten