Ik wist het wel hoor, dat ik er netjes voor lag, maar toch is er tegenwoordig een 36 weken echo die dat dan mooi even moet bevestigen. Vandaag dus op bezoek bij de verloskundige samen met zus, paps en mams. De verloskundige probeerde een paar keer een mooi kiekje van mij te maken, maar ik lag behoorlijk klem hoor. Ingedaald en wel met mijn vuistjes dicht bij mijn gezicht. Dat heb ik heus niet expres gedaan, zo is het nou eenmaal gekomen. Gelukkig zwaai ik wel op de foto en was verder alles dik in orde. Misschien wel met de nadruk op dik. Ik weeg namelijk nu al bijna net zo veel als zus Miloe bij haar geboorte woog. De verloskundige schat mij op een dikke 8 pond met ontzettend lange benen en een groot hoofd. Bij het melden van deze boodschap voelde ik mama een beetje angstig samentrekken en gespannen op haar stoeltje zitten. Maar dat komt toch allemaal best wel goed mams. Wat is nou 8 pond (of gaat het om mijn grote hoofdje?). Een beetje beduust en wat bleekjes verlieten we de echo kamer. In de wachtkamer troffen we de familie Vetkamp. Zij waren na ons aan de beurt voor een kijkje in de baarmoeder. Mama kon even haar hart luchten en wenste Frouke succes. Diezelfde avond bleek tijdens de zwangerschapsyoga dat ook Frouke haar baby een flinke dame is, hihi. Kijken wie er wint.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten