Er was een mevrouw op bezoek. Lieve mevrouw, hoop geklets over mij, mama, de bevalling en andere aanverwante zaken. Ik lag een beetje te dommelen in mijn bedje boven en ving af en toe wat op van het gekakel beneden. Tot ineens beide dames (mama en de lieve mevrouw) boven mijn bedje stonden te ooh-en en aah-en. Want wat was ik weer lief, en mooi roze, en zacht, en blakend van gezondheid. Maar ooh, wat was ik ook groot volgens de lieve mevrouw. Ze zou mama geloofd hebben als mama had gezegd dat ik al twee maanden was. Mama haakte hier direct op in en liet weten het gevoel te hebben dat ik al wel 5 kilo zou kunnen zijn. Iets wat de dag ervoor nog door papa lachend werd ontkent, want 5 kilo zou betekenen: 1,5 kilo aangekomen in twee weekjes.
Ik liet het allemaal maar over me heen komen en onderging alles wat die de lieve mevrouw bij me deed. Beetje knijpen, aaien, bekijken en hup: ik werd in een katoenen doek gelegd. Plotst werd ik omhoog getrokken door iets en kreeg ik het gevoel dat ik, net als door de verloskundige vlak na mijn geboorte, werd gewogen. Dit bleek gewoon zo te zijn: 5,2 kilo gaf het tellertje aan......nou, dat is toch wel een geweldige ontwikkeling. Mama, bedankt voor al je vette melk.
kus Kelso
Geen opmerkingen:
Een reactie posten