donderdag 8 oktober 2009

En toen was ik 9 kilo


Pff, echt niet leuk. Kan geen kant meer op. Al mijn ledematen hangen als opgebonden worstjes aan mijn lichaam, mijn onderkin is breder dan mijn nek, mijn ogen lijken een beetje weg te zinken in mijn bolle wangetjes en mijn beide armen tellen van mijn schouders tot aan mijn vingertoppen negen waanzinnig diepe kneepjes. En tot overmaat van ramp krijg ik ook nog steeds twee keer 's nachts voeding omdat mijn moeder denkt dat ik anders verhonger. Met het laatste is mama het niet helemaal eens hoor. Zij zegt dat ze namelijk aan mijn huiltje kan horen of ik zeur of echt honger heb, ook midden in de nacht. En ze ziet het als haar plicht gehoor te geven aan hetgeen ik vraag: MELK.

Pff, ze kan beter haar energie opsparen zodat ze zaterdag eens door de stad kan slenteren op zoek naar nieuwe shirtjes en broekjes. Of een beetje webloggen zodat er niet ineens een enorm gat valt in het levensverhaal van mijn zus. Ze wil wel hoor, maar zolang zij denkt dat ik echt niet zonder haar kan zal ze zich waarschijnlijk aan alle kanten wegcijferen zodat ik er geen hinder aan ondervind. Maar ik kan al best veel zelfstandig, zoals zitten. Ik kan tenslotte geen kant op omdat mijn buik klem zit tussen mijn bovenbenen en mijn kin. En mijn billen houden me wel aan de grond. Kan ook al haren trekken, slappe lachen met mijn zus en braaf volgen (in de zin van heen en weer bewegend speelgoed). Van links naar rechts met de rammelaar en andersom en natuurlijk de van rug naar zij naar buik beweging met opgeheven hoofd. Terug lukt nog niet hoor, maar dat komt omdat ik bijna altijd klem lig met mijn voetjes tussen de spijltjes van de box. Hee, en wat dachten jullie van mijn eerste tandje? Ik doe alles ietsjes (ongeveer een maand) later dan mijn grote zus destijds, maar ik heb wel mooi al met 5 maand een tand. Kan zij niet zeggen. En 9 kilo was zij pas met een jaar, hahaha

kus Kelso

Geen opmerkingen:

Een reactie posten