Kijk, ik heb er wel even over gedaan om er aan te wennen en vertrouwen te krijgen in mijn eigen kunnen: maar het is gelukt. Met 10 maanden durf ik het dan eindelijk aan om zelf te kauwen op stukken soepstengel, lange vingers, broodkorsten en banaan. Dat wilde ik eerst niet hoor. Mama moest alles tot in den treuren prakken, blenderen, zo klein mogelijk (liefst vloeibaar) maken. Hap slik weg, dat was mijn motto! Maar nu durf ik met de 6 tandjes die ik heb te bijten en te knagen, en het werkt! Lange vingers zijn het fijnst, maar die krijg ik niet zo vaak. Soepstengels gaan ook wel, maar zijn wat scherp in de keel als er per ongeluk toch een groot stuk weet te ontsnappen. Toch vind ik het een feest! Maar we zijn er nog niet helemaal, warm eten is nog een obstakel. Ik lust het, heel graag! Maar er mogen geen stukjes in zitten, dan raak ik in paniek. Pap mag niet te dik zijn en fruitprakjes mogen geen sliertjes appel bevatten. Van dat alles ga ik kokhalzen en komt het er uiteindelijk op neer dat het er weer uitkomt daar waar het ook naar binnen ging. Maar ik ga wel oefenen hoor. Met mijn eigen vorkje is een stuk brood ineens interessant en best te verwerken. Ook stukjes banaan lukt dan wel. Ik zet door hoor, want sinds ik heb ontdekt dat ik groot wordt van eten en me kan optrekken tot staan is er wel heel veel meer binnen mijn bereik!
Kelso
Geen opmerkingen:
Een reactie posten