Ik kan staan!

Wat een mijlpaal! Ik kan staan, en hoe! En helemaal niet zo lang geoefend hoor. Gewoon, op een dag, even een beetje optrekken aan de bank en ineens lukte het. En kunnen staan brengt een hoop andere leuke dingen met zich mee! Ik kan overal bij, langzaam langs randjes lopen, ik ben groot en snel en ik word er heel erg blij van.
Papa en mama vinden het ook cool. Zitten was al een mijlaal natuurlijk, omrollen was eigenlijk ook best stoer, maar staan is ineens zo iets groots. Papa vindt me ook geen baby meer nu. Sterker nog, mama denkt dat ik nu ineens van ALLES ZELF kan, want ik lijk een stuk groter. Maar ze gaat wel een paar stappen te snel hoor. Mama, ik kan nog niet aan je handje lopen, zelf plassen gaat ook nog niet (ja, in mijn luier), laat de zijwieltjes nog maar aan mijn fiets en doe de staafmixer nog niet terug naar oma, want ik lust nog steeds geen stukjes eten, alleen gepureerd! Pfff, moet ik dat nou allemaal nog vertellen?
Kus Kelso